Her Şey

Bugünlerde hava soğuk, hastayım, sanırım bunu da o yüzden yayınlıyorum.

Evinin yanındaki parkın bankına çizmiştim, gerçi şimdi bakıyorum da pek çizememişim.

Soğuk olduğundan olabilir ama daha iyisini yapabilirdim.

Tarifini tam vermek gerekirse ilişkimizde "daha iyisini yapmak" hep noksan kalıyor.

En güzel kelimeler senin ağzından dökülürken, benimkilerin "kötü" olanları hatırlanıyor.

Garip olansa sana bu kötü çizilmiş eseri neden haber vermediğim konusu.

Aslında yaptığım çok klişeydi ama romantikliği kaybolmayan ve yılların eskitemediği bir adetti. Ağaçların, tahta bankların, masaların, sıraların üzerine sevdiğinin ismini yazmak. 

Hayatınızın bir döneminde siz de yaşamışsınızdır, öyle değil mi ?

O zamanlar bunu seninle paylaşabilirdim.

Yüzünde hafif bir tebessümle güzel mesajlar yazabilirdin.

Ya da arayarak o şımarık tavrını sergileyebilirdin.

Ben o an güzel bir jest yapmışım hissine kapılabilirdim.

Sonra farkettim ki bazı şeyler aslında paylaşılmaması için vardı, öyle var olmalıydı.

Zaten paylaşılsaydı, sadece "paylaşılması" için yapılmış olmayacak mıydı ?

Sana göstermek için mi çizilmiş olmalıydı ?

Yoksa haberin olmadan orada bir anı olarak mı kalması mı değerliydi ?

Sorular halen devam ederken düşündüm, birazda soğuktan üşümüştüm.

Çizdikten sonra fotoğrafını çektim ve göndermekten vazgeçtim.

Duyguları çabuk tüketiyor, sana bakmaktan kendimi alamıyordum.

O yüzden bundan haberin olmasın, anılar hemen tükenmesin istedim.

Çok önemli bişey değildi ama masum bişeydi.

Belki "her şey" burada başlıyordur. 

Önemli olduğunu zannettiğimiz şeylerin,

Aslında önemli görülmeyecek ölçüde değerli olduğu.