G.D.P.: Ocak 2019

Başlasın



Sesinde anlam veremediğim bi' huzur var.
Ama unutmaya başlıyorum.
Açılan yaralar var.
Tek başıma kapatıyorum.

Sandığın gibi öylece dinmiyor.
Bir sigara daha yakıyorum.
Yarın çok çabuk geliyor.
Seni bir gün daha kaybediyorum.

Söylenmiyorum ama özleniyorsun.
Gözlemliyorum yine gelmiyorsun.
Koşuyorum, hâlen dinleniyorsun.
Susuyorum. Hem de gözlerine.

*

Daha çok zaman geçmeli belkide.
Ama bu gece kırılıyorum.
Dudaklarım kuruyor,
Sensizliğe kuruluyorum.

Benden öyle şeyler götürdün ki,
Sağlam kalan yerim yok.
Hatırlamak o kadar kötü ki,
Burada hazan çok.

*

Sen gülmeyi severdin,
Ben güldürmeyi.
Bakarken hayal kurardım,
Artık öğrendim iç geçirmeyi.

İnancımı geri vermeyi unuttun.
Hayata bağlıyordu umudun.
Her mevsim böyle yaprak dökemez.
Ama hüzün kelimesini güzel tamamlıyorsun.

*

Bir daha görür müyüm ? Emin değilim.
Ne yapsam da sarmıyor ellerim.
Gitmiyor.
Sende kalmış her yerim.

Nasıl da fark etmedim ?
Kayıp giderken.
Keşke demeyecektim.
Belki daha erken.

Sahi, hiç bahsetmedim.
Hala çok güzelsin derken,
Çirkinleşiyor burası,
Sensizlikten.

Kavuşmalıyız,
Hiç vakit kaybetmeden.
Başlasın,
Hikayemiz kaldığı yerden.

*

Sormasın,
Öyle gelip geçenler.
Öpmediğiniz yer kalmadı,
Sevmeden sevişenler.

Heyecana kapılmamak gerekli.
Burası henüz tan yeri.
Artık kaçmıyorum,
Kılıçlarımız çekilmeli.

Böyle kolay bitmemeli.
Gitmemeli sormadan.
Kollarında uyuyan,
Sevgi miskin artık uyan.




Yeniden


Vazgeçmiyorum.
Bir adımda geri atmıyorum.
Kaderde olana karşı çıkmıyor,
Zaten bu yüzden savaşıyorum.

En güzel cümleleri sana ayırıyorum.
Süslü sözlere karnın tok, biliyorum.
Bazen de bilmiş gibi yapıyor,
"Çok bilmişsin" dediğini hatırlıyorum.

Notaların kaldığı, müziğin durduğu,
Sende unuttuğum hayatı düşlüyorum.
Kalkmak zor oluyor,
Kalkınca yeniden yatmakta istemiyorum.

Ama bir şekilde başlıyor işte.
Nasıl durduracağımı da bilmiyorum.
Az konuşuyor, çok susuyorum.
Nerede kaldığımı tam hatırlayamıyorum.

*

Ağır çekimde ilerlerken hayat,
Bayat yorumları okumak zorunda kalıyorum.
Zamanın seni alacağını iddia edenlere inat,
Savaşım hiç bitmemiş heyhat!

Kibirli olduğumu söyleyenler olmuş.
E tabi bize de biraz tebessüm hakkı doğmuş.
Bir süredir sahnelerden uzaktım,
Boşlukta kalanlar birbirini ne güzel doldurmuş.

Kısır döngülere mahal verme taraftarı değilim.
Yeniden canlanacaksa engellemek kötü bir eğilim.
Duygulara ket vurmaya devam diyorsun,
Var olanı saklamak kazandırmayacak güzelim.

"Tohum var ama filizlenmesin,
Savaş olsun ama öldürmesin,
Çocuk olsun ama yatakta bişey göstermesin." diyorsun.
İsteklerinin karşılığı yok, kaybediyorsun.

*

Hayal kurmayı gözlerine bakarken alışkanlık edinmiştim.
Sonra kesin konuşmamayı öğrendim.
Şimdiyse geriye bakmıyorum.
Sende unuttuklarımı fısıldıyorum.

Kızgın değilim.
Düşünüyorum.
Bu konjonktüre rağmen,
Nasıl "Yeniden" diyebiliyorum ?

Cesaret diyemeyiz de; belki açık oynamak,
Hafif nemli havada reçeli parmaklamak,
Duş sonrası yatağa çıplak uzanmak,
Rüyada saçlarının arasında uyanmak, diyebiliriz.

Güzel konuşmuyor yavaş sevişiyorum.
Mutfakta beyefendilik yatakta aşçılık öğreniyorum.
Jargonumu terk ediyor senden de vazgeçmiyorum.
Umurumda değilmiş gibi yapıp bolca özlüyorum.

*

Sıyırmak varken kemirmeyi tercih ediyorum.
Bazen kaba olduğumu düşünüyor,
Ama geçmişi inkar etmiyor,
Tek başıma kalsam da nankörlük yapmıyorum.

Ayıkken hayat çekilmiyor,
Alkolü bırakma kararımı gözden geçiriyorum.
Engelleyen yok ama seni sevmem için sebep çok daha.
Sıralamak istemiyorum, satır başı yapıyorum.

Yeniden.